ခရီးသည္ႀကီး

Sunday, December 19, 2010

ပိုးစုန္းၾကဴးရဲ ့သဲ့သဲ့ရီသံ

ၾကည့္လုိက္စမ္း ခေရ...
ငါတို ့ရဲ ့
ကမၻာတျခမ္းအေပၚ
ၾကည္လင္တဲ့အလင္းဓါတ္ေတြ
ယုယစြာ”သာ”ခ်ေပးေနတဲ့
ျပည့္လုဆဲဆဲ”လ”မင္းႀကီးရဲ ့ေအာက္
တဖြဲဖြဲ တလႊင့္လႊင့္
ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေျပးေဆာ့ ေနတဲ့
ေလေျပေလးေတြနဲ ့အတူ
ေျပးလႊားေပ်ာ္ပါးရင္း
ေလာကရဲ ့အလွတရားကို
တတပ္ တအားျဖည့္စြက္ေဆးခ်ယ္ဖို ့
ျဖဴလႊလႊ ႏွင္းျဖဴေလးေတြေႂကြ၀ဲေနပံုမ်ား
မင္းက ငါ့ဘ၀ကိုနားလည္ေပးသလုိ
ငါက မင္းဘ၀ကိုစစ္သူႀကီးကိုယ္ရံေတာ္ေစာင့္ၾကပ္သလုိ
ခြင့္လႊတ္ျခင္းႀကီးႀကီးနဲ ့
ငါတို ့ႏွစ္ေယာက္ေမတၱာေတြထားခဲ့ၾကသလုိ
ငါတို ့ဘ၀ေတြ
တြဲလက္ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမံတာကို တုပေနၾကသလုိလို
ဘယ္လုိ တုလုိ ့ရမလဲ ခေရ ရယ္..။

အရည္ေပ်ာ္ အသြင္ေျပာင္း
သတၱိမွ မေကာင္းၾကပဲနဲ ့
သူတို ့အျဖစ္
ပိုးစုန္းၾကဴးက
”လ”ျပည့္မင္းကိုယွင္ပ
စီး(ဆီး)ေစ့ေလးက
ခါကဘိုရာဇီ ေတာင္မင္းကို
ညာ ညွိသလုိမ်ိဳးနဲ ့
သဲ့သဲ့ေလးရီ(ရယ္)လုိက္ခ်င္ေသးရဲ ့။

မွတ္မိလား ခေရ
ငါတို ့ေတြက
ေငြႏွင္းေဖြးေဖြးညေတြရဲ ့
ရာသီသံုးေဖာ္နဲ ့အတူ
နိမ့္ျမင့္ ေကာက္ေကြး
ငိုေႂကြး ၿပံဳးေပ်ာ္
ေလာကဓံတရားေတြက
ဘယ္လုိေျခာက္ေျခာက္
တေယာက္အေပၚတေယာက္
သစၥာမေဖာက္ေၾကးနဲ ့
ျဖစ္ တည္ ပ်က္ ေတြကို
ႏွစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္မ်ားေတာင္
တဲြယွက္တူထုိင္ ၾကည္ခဲ့ဖူးၾကၿပီးၿပီေလ။ ။

Sunday, December 12, 2010

အခ်စ္ဆံုးေပးတဲ့ အေမြမို ့...

ျဖစ္ပ်က္ရဲ့ အဆက္ဆက္
ႏုတ္ဆက္အသက္ကေလး
ဒီဘ၀က ထြက္ၿပီးမေျပးခင္
ရင္တြင္းျဖစ္ေတြ ေျပာခဲ့ပါရေစ
ခ်စ္မိခဲ့ဖူးတဲ့ ခေရ..။

ေဗလု၀ နတ္ေစာင္းသံ
မၾကားဖူးတာအမွန္ပါ ခေရ
ဒါေပမဲ့
ပ်ားရည္ကို က်ိဳခ်က္
ႏွစ္တရာ စိမ္ႏွစ္ထားတဲ့
အခ်ိဳနက္နက္လို
မင္း စကားသံေတြကေတာ့
ငါ့နားစည္အေျမွးပါးေတြမွာ
ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ျမဴးတူး
ပလူးပလဲ ပနံသင့္ေနပံုေတြ
စာဖြဲ ့ မေျပာျပတတ္ဖူး ခေရ။

ငါ ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္
မင္းရဲ့အတြယ္တာမဲ ့
ဥပကၡာရင့္ရင့္ အၿပံဳးေတြ
ငါ့ ႏွလံုးေသြးထဲ တိုး၀င္ လည္ပတ္ၾကခါမွ
ခါခ်ဥ္ေကာင္ ရာေထာင္မက
ကိုက္ခဲမွဳနဲ ့ႏွိဳင္းယွင္မိေတာ့တယ္။
ဒူးရင္းသီးဟာ
ခၽြန္ျမတဲ့ဆူး မ်ားေပမဲ့
အတြင္းအသားခ်ိဳတယ္ ခေရ
ႏူးည့ံတဲ့မင္းရဲ့အသားအေရအတြင္းမွာေတာ့
အက္စက္အဆိပ္ဆူးေတြ
ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ျပည့္နက္ေနမွန္း
မင္းနဲ ့ခ်စ္မိတဲ့ တစ္လအၾကာ
စကၠဴ ျဖဴေပၚမွာ
မင္းအမည္းတစ္စက္ က်သလို
ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္
ထင္းထင္းရွင္းရွင္း
ငါျမင္ခြင့္ရေတာ့တယ္ ခေရ။

ေရခဲဟာ ေရကလာၿပီး
ေရျပန္ျဖစ္သြားလဲ
မင္းကိုခ်စ္ရျခင္းက
အခ်စ္ကလာၿပီး
အမုန္းဆီခရီးျပင္းဆက္ရျခင္းအတြက္
ရင္နာရတယ္- ခေရ။

ေရတြက္ရန္ခက္ခဲတဲ့
မာယာေတြကို က်က်နနထုပ္ပိုး
ေမတၱာအပုတ္အသိုး
အတြင္းသားရုပ္ဆိုးဆိုးကို
ပါးပါးေလးေဆးခ်ယ္
ပရိယာယ္ၾကြယ္တဲ့ မိန္းမလို ့
မေျပာရက္ဖူး- ခေရ။

ထံုထိုင္းမွဳထူထူ
ေက်ာက္ေဆာင္အငူတခုလို
မင္းအေပၚသက္၀င္မွဳေတြက
ယံုၾကည္ခိုင္ခံ့ခဲ့
ငါ ဘယ္သူကိုအျပစ္ဖြဲ ့ရမလဲ
ခ်စ္ရတဲ ့ခေရရယ္။

ဥပါဒန္နဲ ့စြဲၿငိ
မင္းကို ခ်စ္ေနဆဲအသိေတာ့
ေသရြာအထိ
ယူသြားမိမွာပါ
ယူသြားခြင့္ျပဳပါ ခေရ။

Monday, December 6, 2010

ေကာက္ တြယ္မိတဲ့ ႀကိဳး

အပင္ မျမင့္ႀကီးေပၚက
အေျခေန အရ
ေ၀့၀ုိက္
ေလအပင့္နဲ ့
ေႂကြလႊင့္၀ဲပ်ံက်လာတဲ့
ခေရ တစ္ပြင့္
အျဖဴေရာင္လြင့္ပါး
ပါးပါးေလး ၀ါေနျငားလည္း
ငါက
ဒီ ခေရေလးကိုမွ
ယုယစြာ
ေကာက္ယူ တြယ္တာမိခဲ့။

တဦးနဲ ့တဦး
အၾကင္နာေတြ ျဖဴစင္
ျမဴမထင္တဲ့ သံေယာဇဥ္
မင္းအနမ္းေတြနဲ ့
စုတ္ခ်က္ျပင္းျပင္းေရးထုိးခဲ့တဲ့
ငါ့အသည္းျပင္ေပၚက
ေသရာပါ အမွတ္အသားေတြက
စုိစြတ္ေနဆဲ
စိမ္းလန္းေနဆဲပဲ။

ခုေတာ့ ခေရ ရယ္..
အခ်စ္ဆိုတာကို မင္းက
ရြဲကုန္သည္ ဇာတ္ထဲကလုိ
ပဲ၀က္မွ်ေတာင္ မတန္ခ်င္ေတာ့ဘူးကိုးေလ။

ခေရ..ရယ္
တကယ္ဆို
မင္းကို ယုယဖို ့
သမုဒယေတြ
သံုးလြန္းမက လိမ္ပတ္
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက
ႏွလံုးေရၾကည္ ပတ္ပတ္လည္မွ
ေသြးေၾကာတေလွ်ာက္
မီးပဲ ထ ထ ေတာက္ေတာ့မယ့္ဟန္မ်ိဳးနဲ ့ေပါ့။

ခုဆုိ.ခေရ
ဒို ့ႏွစ္ေယာက္ေသြးသားနဲ ့
တည္ေဆာက္ခဲ့ အိမ္ေလး
မင္းထြက္ေျပးသြားလဲ
ငါကေတာ့ ရွိေနဆဲပါ ခေရ။

စြဲစြဲလန္းလန္း
ခ်စ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္လုိလူ
မင္း...ျငဴစူလုိ ့
တပင္အသစ္ ထူသြားရက္တယ္ေနာ္။

ခ်စ္ခေရ
မင္းေလးက်န္းမာပါေစ။

Monday, November 29, 2010

ခ်စ္ေနဆဲပါ မိခေရ

ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္
ျဖစ္လုိက္တဲ့ ခဏကို
ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းမျဖစ္တဲ့
ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္အေေၾကာင္းမ်ား။

သူငယ္ခ်င္းေတြ
အေၾကာင္းဆံုတိုင္း
စိတ္အပူတိုက္ ျပန္ေႏြးမိတဲ့အတိတ္
မင္းအေၾကာင္းေတြ တရိပ္ရိပ္နဲ ့ေပါ့။

စိတ္ကို
ခါးေတာင္းေႁမွာင္ေအာင္ႀကိဳက္
အားသြန္ၿပီး ခြန္စုိက္
ေခၽြးၿဖိဳက္ၿဖိဳက္နဲ ့ရယ္
္ဟုိး....အေပၚမွာစုိက္ထား
မင္းရဲ ့
အခ်စ္ေအာင္လံကုကၠား
ငါ့ အခ်စ္စြမ္းအားေတြနဲ ့
လက္လွမ္းမယ္ႀကံတိုင္း
ဥပကၡာနဲ ့အမုန္းေခ်ာဆီအရိုင္းေတြ
အေလာင္းခံလိုက္ရ
ျပန္ျပန္ျပဳတ္က်ခဲ့ရ
ဒႆမ အႀကိမ္ေတာင္မက ခဲ့ဘူး။

မိခေရ....
မင္းကေတာ့
ေအာင္ႏိုင္သူ စစ္ကဲႀကီးလုိမာန္၀င့္
တဖက္လူကိုအလွဲထိုး
ေအာင္လံခါးထုိးျပန္တဲ့
လက္ေ၀ွ ့ေက်ာ္ရဲ ့ဟန္ပန္
ခ်က္ေကာင္းကိုအလစ္ေခ်ာင္းပစ္ခတ္
သားေကာင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရလုိက္တဲ့
မုဆိုးေက်ာ္ ေသာႏုထၳိဳရ္ လုိ....
ေအာင္ႏိုင္မွဳအေပၚ
ၿပံဳးရင္းနဲ ့ေပ်ာ္
ေပ်ာ္ရင္းနဲ ့ၿပံဳး
အရွံဳးမရွိ
အဆံုးထိ ပိတိေတြနဲ ့။

မိခေရ
မင္းသိပါစ
အနိမ့္အျမင့္
ဘ၀ အျဖစ္အပ်က္ေတြရဲ ့ၾကား
မုဆုိးကလည္း သားေကာင္
သားေကာင္ကလည္း မုဆိုး
အျဖစ္ဆိုးႀကီးမေရာက္ခင္
မိခေရ..ရယ္
ညာဏ္ယွင္စဥ္းစား
မင္း မွားမွာစုိးလုိ ့။ ။

Monday, November 8, 2010

”ကိုကိုအတြက္”

ကုိယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ထင္ေနေသာ-ကိုကို
ကိုကို-ကုိယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္မထင္ပါနဲ ့
ကိုယ္ဟာကိုယ္မဟုတ္ဖူး ကိုကို။

ဓါတ္ႀကီးေလးသြယ္
ဓါတ္ငယ္ေလးပါး
တရာ့ႏွစ္ဆယ့္တစ္ စိတ္အျပား
စုေပါင္းအားနဲ ့
လွဳပ္ရွားအေရာင္ေျပာင္း
ေထာင္းေထာင္းေၾက ေရြ ့လွ်ားျခင္းကို
သတၱ၀ါ သုိ ့မဟုတ္ လူ
လူ သုိ ့မဟုတ္ ေယာကၤ်ား
ေယာက်ၤား သုိ ့မဟုတ္ ကိုကို
ကိုကို
ကိုကို လုိ ့
အဆင္ေျပသလုိ ေခၚေနၾကတာပါ။

ကိုကို
ကိုကိုနဲ ့ျမင္ျမင္သမွ်
ျဖစ္-တည္-ပ်က္
ျဖစ္ ျခင္းက ပ်က္
တည္ ျခင္းကလဲ ပ်က္
ပ်က္ ျခင္းကိုယ္၌ကလဲ ပ်က္
တရားစင္စစ္က
ေျပာင္းလြဲ ျဖစ္ပ်က္ျခင္းတခုတည္း
တည္ၿမဲ ေနျခင္းပါ ကိုကို။

ကိုကို သူငယ္ခ်င္း….
ေလာကအေပၚ
ျမတ္စြာေသာဘုရား ေပၚခဲ့ၿပီးၿပီ
ျမတ္တရားဓမၼ ေဖၚျပခဲ့ၿပီးၿပီ
ျမတ္သံဃာအရွင္ေတာ္ျမတ္မ်ား
သတၱ၀ါအမ်ားကို
ေတာ္-တည့္ေနရန္
ရည္သန္ညႊန္ျပ
တရားဓမၼလမ္းေျဖာင့္ျပလုိ ့။

ကိုကို
သက္မဲ့လည္း မတည္
ပ်က္ျခင္းေနာက္ဆံုး
သက္ရွိလည္း မတည္
ပ်က္ျခင္းေနာက္ဆံုး
အဆံုးသတ္ဤသို ့ရွိတယ္ ကိုကို။

ငါ့အိမ္
ငါ့ကား
ငါ့သားမယား
မွတ္ထားပဥာတ္
ကိုယ့္နဲ ့သင့္ျမတ္ခ်ိန္
ပိုင္ထားတာပါ ကိုကို။

ဒီသတၱေလာကထဲ
သမၼာ-မိစၦာ
တရားႏွစ္ျဖာနဲ ့
သြန္သင္ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြ
ေထြေထြလွမ္းဖြယ္
မဂ္လမ္းက်ယ္က်ယ္
နည္းအသြယ္သြယ္ ရွိေနပါလွ်က္
ေဖါက္မထြက္ျဖစ္ရင္
ကုိကုိ ့ အျပစ္သာ ျဖစ္ေတာ့မွာမို ့
လမ္းေတြကို အျပစ္မျမင္
ေဖါက္ထြက္ဖို ့သာျပင္ပါေတာ့ကိုကို။

Thursday, October 28, 2010

ငါမပိုင္တဲ့ မနက္ဖန္အတြက္

အူ ၀ဲ နဲ ့
ေပါက္ကြဲငိုေႂကြး
ငါ လူကေလးအျဖစ္
ကမၻာေျမေပၚဆင္းသက္ခဲ့။

ဒီလုိနဲ ့
အသက္ဆုိတာက
ေရြ ့လွ်ားျခင္းအခ်ိန္ေတြနဲ ့လက္တဲြ
မ်ဥ္းၿပိဳင္ေပၚ ကပြဲႏြဲရင္း
တစကၠန္ ့ျခင္း
တႏွစ္ျခင္း
ေႏွးေႏွးနဲ ့ျမန္ျမန္ေျပးလႊားရင္း
အင္း....ခုဆုိ
ေလးဆယ့္ႏွစ္ ၀ါေတာင္ဆိုၿပီးသြားၿပီ။

ေက်နပ္စိတ္ပ်က္စရာ
ေလာကမာယာေတြနဲ ့
ေျပးတန္းလုိက္တန္း
ေမာေမာပန္းပန္းလွဳပ္ရွားရင္း
လူသားမ်ားေကာင္းျခင္းအက်ိဳး
တထမ္းတပိုးေတာ့
လုိအပ္ခ်က္ကန္ေရျပင္ထဲ
ေရတစက္လုိေလာင္းသြန္ပစ္ခ်ခဲ့ဖူးရဲ ့။

ေၾသာ္
သခၤါရနဲ ့ညားရင္း
တေျဖးေျဖးျခင္း
တုိတိုလုိက္ရတဲ့
ထြန္းညိွထားဆဲ
ဖေရာင္းတတိုင္က
ငါ ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနရေပါ့။

ကံၾကမၼာနဲ ့
အနိစၥအတံု ့အလွဲ ့
ဒီ...
ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာႀကီးကို
ႏုတ္မဆက္ခင္
ေလာကကိုအလွဆင္
ေလာကုတၱရာအတြက္
အထုပ္ျပင္ရင္းနဲ ့ေပါ့။

မေသခ်ာတာက
ႏွစ္တရာ့ရွစ္ဆယ္ အသက္ရွည္ျခင္း
ေသခ်ာတာက
အခ်ိန္မေရြး
ဒီကမၻာႀကီးကထြက္ခြါသြားတတ္ရျခင္း
တင္းတင္းရင္းရင္း
အာရံုကိုသတိနဲ ့တဲြဖက္ခ်ည္ေနာင္ထားရင္ေပါ့။

Tuesday, October 19, 2010

ကိုယ္ေပ်ာက္-----နဲ ့သတ္ပုတ္ျခင္း

ဟိုေန ့တံုးက
ကံၾကမၼာ ပတ္မႀကီးတီးသံ
ငါ့ရင္ဘတ္နံရံကို
ကြဲေလာက္ေအာင္ႀကံေရာ့သလား။

သိလုိက္ပါၿပီ
ကံၾကမၼာက
အဲေမာင္း တီးၿပီးမလာဘူး
လံွထမ္းလာသူကေတာ့
ငါ့ ကိုအနာတရျဖစ္ေစ
ျပဳစားေလရဲ ့။

ေၾကျငာခ်က္ မထုတ္ျပန္တတ္တဲ့
အမိုက္အမဲ
ေလာကဓံကို ေတာ္လွန္ဖုိ ့
”ဘာမွမဟုတ္ဖူး”ဆိုတဲ့ျပဇာတ္
ကိုယ္တေယာက္တည္း
မကတတ္ခဲ့လုိ ့ပါ
ကိုယ္ပဲ ဇာတ္ဆရာဆုိေတာ့
ဘယ္သူ ့ကိုမ်ား
ဇီဇာခ်ဲ ့အျပစ္ဖြဲ ့ရမလဲ။

ငါ့ ေနာက္ေက်ာက
ဓါးဒါဏ္ ဗရပြဟာ
မိတ္ေဆြ အမွတ္မွားခဲ့လုိ ့။

ခက္လုိက္တာက
ေရွ ့တည့္တည့္ကဓါး
စြတ္ေျပး၀င္လာတာေတာင္
ေလတိုးသံမၾကားလုိက္ရဘူး
အ၀ိဇၨာ ၀င္ပူးေနလုိ ့ထင္ပါရဲ ့။

Sunday, October 10, 2010

သူငယ္ခ်င္း

သူငယ္ခ်င္း......
က်ီးကန္းဆိုတာကို အမဲနဲ ့တြဲမွတ္ထား
ဟုိေရွ ့ကားမဲက
က်ီးကန္းလုိ အား အားလဲမျမည္ဘူး။

သူငယ္ခ်င္း..ေရ....
ညကုိ အေမွာင္နဲ ့တြဲမွတ္ထား
ေျခာက္မ်က္နာ အလံုပိတ္ထားတဲ့
အခန္းက်င္းက်င္းအတြင္း
ေန ့ခင္းဟာလဲငါ့အတြက္ေမွာင္တယ္။

သူငယ္ခ်င္း
ငါကိုက္စားခဲ့တဲ့ျငဳပ္သီး
တရုတ္ႀကီး
အျဖဴႀ ကီး
ကုလားႀကီး ေရာ
သူတို ့ေျပာတယ္
...စပ္လုိက္တာတဲ့
ဂ်ဴးဘားျပည္က
ထုတ္တဲ့ သၾကား
ဘယ္သူစားစား
တ သေဘာတရားတည္းခ်ိဳတယ္။

အင္း
သူငယ္ခ်င္းေရ
ငါဟာ မင္းမဟုတ္ဘူး
မင္းဟာလဲ ငါမဟုတ္ဘူး
ငါဟာလဲ ငါမဟုတ္ျပန္ဘူး။

သူငယ္ခ်င္းေရ..
က်န္းမာျခင္းေတြ
မင္းနဲ ့လက္ပြန္းတသီးရွိပါေစ။

Thursday, October 7, 2010

ေနာက္ဆံုးစကၠန္ ့မေရာက္မွီ

ေႏြတေန ့ရဲ ့တနံနက္
ကိုးနာရီသံ ခ်က္-ခ်က္
ငါ မွန္ၾကည့္ျဖစ္လုိက္တယ္။

အမဲတ၀က္အျဖဴေရာယွက္
ငါ့ဦးေခါင္းထက္က ဆံပင္ေတြျဖစ္ေနပံု။

သြားပြတ္တံကို လွမ္းအယူ
ေသြးမပူလုိ ့လား
ဇရာျငဴစူလုိ ့လား
ငါ့ ခါးၾကားက ေဂ်ာက္ကနဲျမည္
အေျဖာင့္ျပန္ဆန္ ့လုိ ့မရေတာ့ၿပီ။

စကၠန္ ့အဆက္ ဆက္
တခ်က္ခ်က္ျမည္သံ
ေသမင္းေစတမာန္ျဖစ္ေနခဲ့။

မေသခင္စပ္ၾကား
လူသားကမၻာအတြက္
ဘာလုပ္ျဖစ္ၿပီးၿပီလဲ
ဘာလုပ္ေနတာလဲ
ဘာလုပ္အံုမွာလဲ။

Sunday, September 19, 2010

ငါ့အသဲ ဟုိက္ထရိုဂ်င္

အျမင့္နန္းေပၚ
သဇင္ သစ္ခြ
ပိေတာက္ ငု၀ါ
အျမင့္ပန္းမာလာေတြထဲက
ရိုးရိုးယဥ္ယဥ္
ယ်ဥ္ယ်ဥ္ရိုးရိုး
ငါ့ ရင္ကိုတိုး၀င္ထိုးေဖါက္
အသဲစုိင္ေရာက္ေအာင္။

ခေရ.....
ျမွားတိုတေခ်ာင္း
ထုတ္ျခင္းခတ္ထုိးေဖါက္သြားလဲ
မင္းအေပၚ ငါ့အတြယ္အတာ
အခ်စ္ျမွားရွည္တေခ်ာင္းက
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ
ၿငိတြယ္စြဲၿမဲေနတံုးပဲ
မိခေရ.....။

ငါ့ရဲ ့
လည္ေခ်ာင္းအခ်ဳပ္ေထာင္ထဲ
မင္းကိုေတြ ့တဲ့ေန ့ကစ
တမ္းတမ္းတတ
ႏွစ္ရွည္လမ်ားအက်ဥ္းက်ေနတဲ့
စကားစုေတြ
ရင့္က်င့္ထိုးေဖါက္
အခ်ဳပ္ေထာင္အျပင္ေရာက္ေတာ့
ဘာသာေဗဒနဲ ့
ရင္းႏွီးေပါင္းဖက္
မင္းကိုခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း
ေတာ္လဲ သံလုိ
ျမည္ဟီးသြားေပါ့။

ထပ္ဆင့္
ထပ္ဆင့္
ထပ္ဆင့္ျမည္ဟီးတဲ့ဒီအသံ
ေက်ာက္သားနံရံ ကြဲေၾကေလာက္လဲ
ထူးကဲေနတာက
သတၱ၀ါ ဘယ္ကစ
အေျဖရွာမရတဲ့ပုစၦာထက္
မင္းဆီမွာ မီးစိမ္းပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း
အေၾကာင္းျပခ်က္
ဘာလဲ ဆိုတာပို ပိုခက္။

မိခေရ...ရယ္
ငါ့ႏွလံုးသားေတြဟာ
ဆားျဖဴးရင့္စ္ အက္စက္အစားခံရတဲ့
သြပ္စ”ေလးေတြလုိ
တေရြ ့ေရြ ့၀ါးမ်ိဳခံရ
ဟုိက္ထရိုဂ်င္ဘ၀
ဘ၀ပ်က္ၿပီး
အေ၀းကိုလႊင့္ရေတာ့မွလားကြယ္။ ။

Monday, September 6, 2010

ႏွစ္ကိုယ့္တစိတ္ တုိးတိုးတိတ္တိတ္

အ၀ိဇၨာဖိစီး
တဏွာမီးေတြနဲ ့
မေသခ်ာတဲ့
ေနထုိင္ျခင္းကို
က်ားကုတ္က်ားခဲ တည္ေဆာက္
ေသခ်ာတဲ့
ေသျခင္းတရားကို
ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္
ဂုဏ္ေျမာက္လုိက္တဲ့ တဏွာ
အစြမ္းထက္လုိက္တဲ့ တဏွာ
ကၽြမ္းက်င္လုိက္တဲ့ တဏွာ။

အဲဒီၾကားထဲ
ေရာင္စံုရမၼက္ေတြက
အငုိက္ေခ်ာင္း အလစ္တိုး၀င္
ဘ၀င္ကိုခုိက္လုိ ့
ခုိက္လုိက္တဲ့ ဘ၀င္
၀န္းက်င္ကေတာင္
မ်က္လံုးၾကက္ေျခခတ္ေတြနဲ ့
ရြဲ ့ေစာင္းၾကည့္ၾက။

တကယ္ေတာ့
အက်ိဳးတရားေတြက
အေၾကာင္းတရားေတြနဲ ့
ႏွစ္ကုိယ့္တစိတ္
တုိးတုိး တိတ္တိတ္
ေပါင္းသင္းေနထုိင္ၿပီးသား။ ။

Thursday, September 2, 2010

အစြန္ ့ျပစ္ခံ ဘူတာေလး

မိခေရ...ေရ....
အခ်စ္ေျပမလြယ္ခ်င္ဘူးကြယ္။

မင္းရဲ ့မ်က္နာခ်ိဳေလးက
ေလးႏွစ္ေလးမိုး
ေမတၱာမိုးေတြရြာသြန္းၿဖိဳးၿပီးကာမွ
ဘယ္အာရံု
ဘယ္အၿငိဳးေၾကာင့္
ေမတၱာ ဘရိတ္အုပ္
အမုန္းတရားေတြနဲ ့
ေနာက္ဆုတ္သြားရတာလဲကြယ္။

သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္
ထိမ္းသိမ္းရမယ့္အေၾကာင္းရယ္
ကမၻာဦးေတးဂီတကို
တီးမွုတ္ကခုန္ခဲ့ၾကတာရယ္
ငါ တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့
လူ ့သမိုင္းတာ၀န္ေက်ခဲ့တာေတြ
မင္းေမ့သြားၿပီေနာ္..။

ငါသိလုိက္ပါၿပီ.ခေရ..ရယ္
ကံၾကမၼာဟာ
သံခြါတပ္ၿပီးစ
ျမင္းရိုင္းတေကာင္လုိ
ဒံုးစိုင္းၿပီးရိုင္းရိုင္းစုိင္းစိုင္းနဲ ့
တံခါးမေခါက္ပဲ
ဂမူးရွဴးတိုး၀င္လာတတ္ေလရဲ ့ကြယ္။

တကယ္ပါ မိခေရ..ရယ္....
ငါ ေမ့မလြယ္ပါဘူး
ဘ၀ရဲ ့မီးႏွင္းပြဲေတာ္ေတြက
ေပ်ာ္စရာ မဟုတ္ခဲ့ေပမဲ့
မင္း..ငါနဲ ့အေဖၚပါခဲ့တာေတြ။

ခရ...ရယ္.......
မင္းသာခြင့္ျပဳခဲ့မယ္ဆုိရင္
မင္းဟာလည္း ရထားတစင္းဆိုရင္
မင္းဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းေမာင္းႏွင္သြားပါေစ
ဘယ္ဆီကိုပဲေမာင္းႏွင္သြားပါေစ
ပ်ံေလတဲ့ငွက္ခါး
မင္းနားဖုိ ့အတြက္
ငါဟာ ဘူတာရံုေလးျဖစ္ပါရေစကြယ္။

Sunday, August 29, 2010

ညီမေလးအတြက္ေပးစာတေစာင္

အေဖေမတို ့နဲ ့
တသက္တာေ၀း..။

ငါတုိ ့ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္လဲ
တေျမဆီေ၀း
ညီမေလး”မိေအး”..
အစ္ကိုႀကီးစာေရး လုိက္တယ္။

ကိုယ့္တက္နဲ ့ကိုယ္
ေလွာ္ခတ္ေနရတဲ့ ငါ့ညီမ
မင္းဟာဘ၀ေက်ာင္းသူတေယာက္။

ငါ့ညီမ
မင္းရဲ ့ဘ၀လြယ္အိတ္ထဲ
မာနစာအုပ္ထူထူႀကီးလဲ
လြယ္ထည့္မထားပါနဲ ့။

အတၱနက္နက္ခဲတံႀကီးနဲ ့
ဘ၀ေကာက္ေၾကာင္းေတြလဲ
မဲမဲညစ္ညစ္ မေရးျခစ္ေလနဲ ့ကြယ္။

အျမင္နဲ ့အျမင့္ ဟာ
အစက္ကေလးတစက္ပဲကြာတယ္
ညီမေလးေရ့...။

အလင္းနဲ ့အေမွာင္ဟာ
လက္ေဖ်ာက္တခ်က္တီးပဲ
ညီမေလး..ရဲ့။

အသက္ရွုေပါက္ဆိုတာ
မ်က္နာမျပရဲသူေတြမွာလည္းရွိၾကတာပဲကြ။

ညီမေလး
အပါးလႊာဆံုးစကၠဴေလးဟာလဲ
သစ္သားေလးပါပဲကြယ္။

ညီမေလးေရ
က်ီကန္းတိုင္းဟာလဲ
မမဲ(မည္း)ၾကဖူးကြဲ ့။

ဒါးျပတ္တာ အနာမဟုတ္ဖူးဆုိတာ
ငါ့ညီမေလးကို မေျပာေသးပါဘူးကြယ္။

ညီမေလးေရ
စာေၾကာရွည္ေနလိမ့္မယ္။

ေျပာင္းလြဲျခင္းတခုတည္း
တည္ၿမဲတဲ့ေလာက
ျမင္ျမင္သမွ်
ကမၻာႀကီးရဲ ့အပိုင္းအစ
ေျပာင္းလဲပ်က္စီးၾကလဲ
ငါဟာ ၿမဲတယ္လုိ ့
ငါ့ညီမဘယ္လုိယူဆမလဲကြယ္။

အတံု ့အလွည့္ယဥ္ေက်းမွဳၾကား
ငါ့ညီမ
သတိထားပါကြယ္။

ၾကက္သြန္ခြံပါးပါးေလးျခား
အမွန္နဲ ့အမွား
ဓမၼဒါး ေသြးမထားရင္
ပညတ္တံတားေပၚ
ေယာင္ရမ္းေအာ္ရင္း
အေျခမေတာ္ေခ်ာ္ၿပီး
ေဂ်ာက္ႀကီးအတြင္းလဲ က်ႏိုင္ရဲ ့ကြယ္။

အတၱဟိတိ အတၱေနာ နာေထာ
ဒီသေဘာကိုလဲ
ငါ့ညီမရင္ထဲ
အၿပီးတိုင္ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းထားေပေတာ့ကြယ္။

ကဲ..ညီမေလးေရ ့....
သခၤါရ အတံု ့အလွည့္နဲ ့
ဒီကမၻာႀကီးကိုႏုတ္မဆက္ၾကေသးခင္
ငါ့တို ့ေမာင္ႏွမ
ျပန္ဆံုၾကခ်င္ေသးတယ္ကြယ္။

ခ်စ္ရေသာတဦးတည္းညီမေလးသုိ ့

Sunday, August 15, 2010

ခရီးသည္ႀကီး ေရကူ:ေနသည္

အ၀ိဇၨာဆုိတာနဲ ့
တဏွာေပါင္းဖက္ၿပီး
က်ဳပ္ကို ပင္လယ္တခုထဲ
ကန္ခ်ခဲ့ၾက။

မဏိေမခလာ
သူလာမကယ္ဘူး
ကူးခတ္ေနရတာက ေန ့စဥ္ရက္ဆက္။

မင္းဧကရာဇ္ မျဖစ္ခ်င္ေပမဲ့
ဒီေရ
ဒီေလ
ဒီလွိဳင္း
ဒီငါး ငါးမန္းဆိုး
ဒီငါး ငါးမန္းဆိုး
ဒီလွဳိင္း
ဒီေလ
ဒီေရ
ကူးခတ္ေနဆဲ။

အတၱဟိတိ အတၱေနာ နာေထာ ဆိုေတာ့
......................................................။

Sunday, August 1, 2010

ကဗ်ာမဆန္ေသာ ဇာတ္လမ္းတပုဒ္

က်ဳပ္ဆိုတဲ့
က်ဳပ္ဟာ
ဒီကမာၻႀကီးရဲ ့ အပိုင္းတစ
က်ဳပ္ဘာမွေရေရရာရာ
မေသခ်ာေသးတဲ့အခ်ိန္
က်ဳပ္ကိုထုဆစ္ခဲ့တဲ့
ေမတၱာရွင္ေနမင္းႀကီးက
နဲနဲေလး အလင္းျဖာခဲ့ဖူးရဲ ့
ဒါ တေထာင့္ကိုးရာေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ကပါ။

လင္းၾကက္ေအာ္သံ
က်ဳပ္ဘ၀ထဲ မသဲကြဲေသးတဲ့အခ်ိန္
ျဗမၼာစုိရ္တရားေတြ
ျပည့္လွ်ံေနတဲ့
ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေလး
အလင္းျဖာေပးတတ္တဲ့
လျပည့္၀န္းႀကီး
ေရတိမ္နစ္ခဲ့
ဒါ တေထာင့္ကိုးရာခုႏွစ္ဆယ့္ေလး ကပါ။

ဒီလုိနဲ ့ပဲ
လွမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့
ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း
က်န္ခႏၶာေဗဒေတြကို
အတၱဟိတိ အတၱေနာ နာေဌာနဲ ့
ခံုခံုမင္မင္
ရင္းရင္းနီးနီး
တြယ္တာေပါင္းဖက္ၿပီး
ဤခရီးမနီးေပမဲ့
ရမ္သမ္ဆန္တဲ့
”ဘ”ကံုးနဲ ့”၀”လံုးေပါင္းဖြဲ ့မွဳကို
ပဥၥလက္မာယာမ်ားတဲ့
လက္ေ၀ွ ့ေက်ာ္ရွစ္ေဖၚနဲ ့
ကၽြမ္းကၽြမ္း၀င္၀င္ထုိးသတ္ရင္း
တက္ဆင္း နိမ့္ျမင့္
ေကြ ့ေကာက္ ငိုရီ(ရည္)
ထုိ.အထိုထိုေတြကို
ေရေလာင္းေပါင္းသင္
ေရာင္စင္ေတြကိုျမင္တတ္ေအာင္
ျပဳစုခဲ့ရ
ဒါ က်ဳပ္ဘ၀ေပါ့။

အဲဒီဘ၀ေလးကို
လက္က်န္ ဧကရာဇ္နဲ ့
ေနာက္လုိက္အေႂကြေကာက္သူေတြက
”အိုက္ခမန္း”လုိတခါ
ခ်က္တီး”လုိတလည့္
က်ဳပ္တို ့ရြာ
က်ဳပ္တို ့ဘ၀ကို
လည့္လည္ထြန္ေရးညွက္လုိက္ၾကတာ
ျပားျပားကိုခ်ပ္
ဖြတ္ဖြတ္ကိုေၾကလို ့။

Friday, July 16, 2010

ညေမႊးပန္း

တေစၦရဲ ့ ကမၻာတခုပမာ
ညအခါမွာထိန္ထိန္သာတဲ့
ေမတၱာမပါတဲ့အခ်စ္ပြဲေတြ-ႏြဲ
ပန္းခင္းႀကီးက
စည္ပဲစည္ကားလြန္တယ္။

ပန္းခင္းရဲ ့သခင္
သူ ့အသြင္က
ေႂကြေတာမယ့္ ႏွင္းဆီ
ပြင့္ခ်ပ္ပမာ
သူ ့ႏုတ္ခမ္းလႊာ
လုိတာထက္ပိုေနေပါ့။

လင္းလက္ေနတဲ့
ေဘာဂေဗဒေရာင္ မ်က္လံုး
လာလာသမွ်ပိတုန္းေတြကို
ေၾကာင္လက္သဲၾကားက
ႂကြက္ကေလးကိုကစားသလုိ
ကၽြမ္းက်င္မွဳေတြက ပါရဂူေျမာက္လုိက္တာ
ဟိရိၾသတၱပၸေတြက ဗလာ။

ေရာင္စံုပန္းပြင့္မ်ားစြာ
ေဖၚေရြသူ
ေၾကာက္ရြံ ့သူ
အလုိ မတူသူ
အလုိတူသူ
ဘယ္လုိပင္
အလိုတူတူ-မတူတူ
မနက္ျဖန္အူစုိဖို ့
တညတာေျဖေဖ်ာ္လို ့
ျမန္ျပည္ရဲ ့
တိုးတက္တဲ့ အနိမ့္ခန္း
ညမွာ ပြင့္တဲ့ပန္းေလးေတြ။

သူတို ့သမီးမ်ား
ပန္းတံတားေပၚမွာ
လုိအပ္တာအကုန္ရ
ျပည့္စံုႂကြယ္၀
အဲဒီဘ၀ ရထားၾကရင္
ညဥ့္ငွက္
ဘယ့္အတြက္ျဖစ္ရပါ့မလဲ။ ။

Monday, July 5, 2010

သစ္ပင္တပင္ရဲ ့အထၳုဳပၸတၱိ

ဒီအပင္ေပၚမွာ နားေန
ဒီအရြက္အရိပ္ကို ခုိလံု
ဒီပင္စည္ကို အကာအကြယ္
ဒီအသီးေတြကို စားသံုး
ဒီလုိနဲ ့ၿပီးဆံုးမသြားခဲ့
ဒီအပင္ကို ထုိးဆိပ္
ဒီအရြက္ကို ကိုက္ေခၽြ
ဒီပင္စည္ကို ကုတ္ဖဲ့
ဒီအသီးေတြကို အတၱအတြက္ ေ၀ငွ
ဒီလုိနဲ ့ေနာက္ဆံုးက်
ဒီအပင္သံုးမရဘူးဆို
ဒီလုိဟုိလုိ အျပစ္ဆို စြန္ ့ခြါသြားခဲ့
ဒီလုိလဲလုပ္ရက္ၾကေသးတယ္ေနာ္
ဒီဘ၀ေတာ့
ဒီတခါသာႀကံဳပါရေစေတာ့။

ဒ.ေဒြးတလံုးမွ ၀ုိင္းေအာင္မေရးႏိုင္တဲ့ငါ
ဒီအပင္ႀကီးကိုေတာ့
ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။

Sunday, June 20, 2010

အေငြ ့ပ်ံေသာက

ငါ
မငိုပါဘူး
ရႊဲစိုလုိ ့
တဲြခိုက်လာတာ
ခါးသီးမွဳေ၀ဒနာေတြ
ပူျပင္းတဲ့

ႏွလံုးသားဓါတ္ေပါင္းဖုိေပၚက
အေငြ ့ပ်ံေသာကရဲ ့
ကိုယ္စားႁပုေရၾကည္ေတြပါ
ဒါကို
ငိုျခင္းရဲ့သေကၤတ
မ်က္ရည္လုိ ့ေခၚၾကတာလား။

Sunday, June 6, 2010

မိသံစဥ္

တြန္သံခ်ိဳတဲ့
ႀကိဳးၾကာတေကာင္လုိ
လွလွပပႂကြႂကြရြရြ
ကဗ်ာတမွ်ေျပာဆုိတတ္တဲ့
မိသံစဥ္။

မင္းရဲ ့သာယာႏူးၫံ့မွဳ
သံသာေၾကာမွာ
ေမ်ာပါသြားရင္း
ရြက္မဲ့တက္က်ိဳးသြားလည္း
လက္ထုိးေလွာ္ဖုိ ့
မႀကိဳးစားခ်င္ဘူးကြယ္
ရင္နဲ ့မွၾကားရတဲ့
မင္းဆီက ကဗ်ာသံစဥ္ေတြ
ဆိတ္သုန္းေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာစိုးလုိ ့။

မင္းကိုအျပစ္မျမင္ဘူးမိသံစဥ္
ငါ့အသဲျပင္မွာ
ထီးတင္နန္းေဆာက္
ဘုရင္မတေယာက္လုိ
ငါ့ႏွလံုးသားကို
အုပ္ခ်ဳပ္မင္းမူလုိက္စမ္း
၀ပ္တြားနာခံဖို ့အသင့္ပါ။

ငါ ေတြ ့လုိက္တယ္မိသံစဥ္
အေရာင္ေသြးစံုလွလွပပနဲ ့
လြမ္းေတးရွင္ေရႊဥၾသ
ဘာမေျပာညာမေျပာ
သ၀န္တုိတဲ့သေဘာနဲ ့
ခပ္ေသာေသာေလး
အေ၀းဆံုးကို အားသြန္ပ်ံထြက္သြားတယ္
ပ်ံပါေစေလ
သူက ဥၾသ...ဥၾသ...
သံခ်ိဳတြန္တာကလြဲလုိ ့
မင္းေလာက္မွ သံစဥ္မထြင္ႏိုင္တာ။

ငါေတြ ့လုိက္ေသးတယ္ မိသံစဥ္
ေရာင္စဥ္လွလွ
ေခါင္း(ေဂါင္း)ၿငိမ့္ျပတတ္တဲ့
အေရာင္ေျပာင္းထိုထုိ
ကိုေရႊပုတ္သင္ၫို
မင္းကိုသ၀န္တုိ
မလုိလို ့ထင္ရဲ ့
သာဘာ၀ရဲ ့ဆန္ ့က်င္ဘက္
ေခါင္းခါျပၿပီးထြက္သြားေလရဲ ့
သြားပါေစေလ
သူက ဟုတ္ကဲ့..ဟုတ္ကဲ့...
ေခါင္းၿငိမ့္တဲ့အက်င့္ကလဲြလုိ ့
မင္းေလာက္မွ
အေရာင္ေျပာင္း၊ ေခါင္းၿငိမ့္ ေခါင္းခါ
မကၽြမ္းက်င္တာ။

မိသံစဥ္
အနီေရာင္ဟာ
ရဲရင့္ျခင္း ျပတ္သားျခင္းတဲ့
မင္းဆီက ယုိစီးဖိတ္က်လာမယ့္
လမ္းခြဲေရး
အနီေရာင္ေတြေတာ့
ငါ့ရင္ျပင္ ႏွလံုးသားေပၚ
နဲနဲေလးမွ
လမ္းေခ်ာ္ၿပီး ဖိတ္စဥ္က်မလာဖို ့
မက္မက္ေမာေမာနဲ ့
ဘုရားသခင္မ်ားထံ
ဆုေတာင္းမိတာစကၠန္ ့အမွ်ပါပဲ။

တကယ္ပါမိသံစဥ္
မင္းက မီးလွ်ံဆို
ငါက ဖိုးဖလံ
ဒါေပမဲ့
ကုမုျဒာၾကာပန္းအသြင္
မင္းအတြက္ေတာ့
ငါက လေရာင္ပဲျဖစ္လုိက္မွာပါ။

Sunday, May 30, 2010

မိၫို

မိုးေကာင္းကင္ႀကီးက ၫိုတိုတို..

မိၫို” ဆိုတဲ့မိန္းမေခ်ာတေယာက္နဲ ့
”ဆူးေလ”မွာႏွစ္ေခါက္
စေန ေတာင့္မွာႏွစ္ခါဆံုဆက္
အလြမ္းဇာတ္လမ္းျဖစ္ဖို ့
အဲဒီက”စ”လုိ ့။

အိုး း း မေတာ္လုိ ့ပါေနာ္
sorry ပဲေနာ္
. . . . . ေနာ္တဲ့။

အဲဒီေနာ္ေတြရဲ ့ေနာက္ပိုင္း
ပါးနပ္မွဳ ယဥ္ေက်းမွဳေတြနဲ ့
ရင္းရင္းနီးနီး
ေရာေရာယွက္ယွက္
မရွိေသးတဲ့ င့ါအသည္းၾကမ္း
မင္းရဲ ့ သမုဒယႏြံရိုင္းထဲမွာ
အာရံုဦးအသစ္ေတြနဲ ့ေပ်ာ္ပါးရင္း
မင္းရဲ ့ဆႏၵ
ငါ့ရဲ့ အဇၹ်တ
တသားတည္းမက်မွဳေၾကာင့္
ဘာေၾကာင့္ညာေၾကာင့္
ဖေနာင့္ေဆာင့္ၿပီး
ေဆာင္းရိုင္းေလနဲ ့အတူ
တိမ္ၫိုေတြထဲေပ်ာက္သြားသူေရ။

မင္းက လမ္းခြဲ ႏုတ္မဆက္
ေက်ာခုိင္းထြက္သြားေလၿပီ။

ေၾကကြဲမွဳဆိုတာေတြ
ဘယ္လုိေပတံနဲ ့မွတိုင္းမရ
ဘယ္လုိေပါင္ခ်ိန္နဲ ့မွခ်ိန္မျပႏိုင္တဲ့အထဲ
လြမ္းဆြတ္မွဳ ေ၀တနာမိုးကြက္က်ားေတြက
ငါ့ရဲ ့ ရင္ဘတ္ ဘယ္ဘက္တျခမ္းတည္းေပၚမွာ
မၫွာမတာ
အတိုင္းထက္အလြန္ရြာလုိ ့။

မိၫို
ေန ့ေန ့ညည လွ်ံထြက္ၾကတဲ့
အိမ္မက္ရိုင္းေတြကလဲ
ငါ့ရင္ဘတ္နဲ ့မဆန္ ့
အျပည့္အၾကပ္ပါပဲ
အသက္ရွုေတာင္ရပ္ရပ္သြားခ်င္ရဲ ့။

ခက္တယ္မိၫို
စိတ္နဲ ့စိတ္ခ်င္းမွနားလည္ရတဲ့
ငါ့အလြမ္းေ၀ဒနာေတြကို
ငိုယုိေၾကျငာမိေတာ့လည္း
ေမာင္ရင္- ေျဖပါ ေျဖပါ
ေလၫွာကေခ်ာ့သူေတြ
ပလူ”ေကာင္ေတြနဲ ့အႃပိုင္။

မိၫုိ
အတိတ္တေစၦက
ငါ့ရင္ထဲမွာ ကြန္းခုိေပ်ာ္ပါးေနဆဲပါ။

မိၫုိ
မင္းတေယာက္ၾကားႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ငါေျပာလုိက္ခ်င္တယ္
စိတၱဇညေတြကို
ပန္းခေရလုိ သီကံုးမျပႏိုင္တာကလြဲလုိ ့
မင္းအတြက္နဲ ့
ရူးသြပ္မွဳေန ့ရက္ေတြက
ဆက္၍ဆက္၍ဆက္ေနဆဲပါကြယ္။ ။

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ ့ အသည္းခလုတ္တုိက္သံ။