ခ်စ္ေနဆဲပါ မိခေရ

ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္
ျဖစ္လုိက္တဲ့ ခဏကို
ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းမျဖစ္တဲ့
ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္အေေၾကာင္းမ်ား။

သူငယ္ခ်င္းေတြ
အေၾကာင္းဆံုတိုင္း
စိတ္အပူတိုက္ ျပန္ေႏြးမိတဲ့အတိတ္
မင္းအေၾကာင္းေတြ တရိပ္ရိပ္နဲ ့ေပါ့။

စိတ္ကို
ခါးေတာင္းေႁမွာင္ေအာင္ႀကိဳက္
အားသြန္ၿပီး ခြန္စုိက္
ေခၽြးၿဖိဳက္ၿဖိဳက္နဲ ့ရယ္
္ဟုိး....အေပၚမွာစုိက္ထား
မင္းရဲ ့
အခ်စ္ေအာင္လံကုကၠား
ငါ့ အခ်စ္စြမ္းအားေတြနဲ ့
လက္လွမ္းမယ္ႀကံတိုင္း
ဥပကၡာနဲ ့အမုန္းေခ်ာဆီအရိုင္းေတြ
အေလာင္းခံလိုက္ရ
ျပန္ျပန္ျပဳတ္က်ခဲ့ရ
ဒႆမ အႀကိမ္ေတာင္မက ခဲ့ဘူး။

မိခေရ....
မင္းကေတာ့
ေအာင္ႏိုင္သူ စစ္ကဲႀကီးလုိမာန္၀င့္
တဖက္လူကိုအလွဲထိုး
ေအာင္လံခါးထုိးျပန္တဲ့
လက္ေ၀ွ ့ေက်ာ္ရဲ ့ဟန္ပန္
ခ်က္ေကာင္းကိုအလစ္ေခ်ာင္းပစ္ခတ္
သားေကာင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရလုိက္တဲ့
မုဆိုးေက်ာ္ ေသာႏုထၳိဳရ္ လုိ....
ေအာင္ႏိုင္မွဳအေပၚ
ၿပံဳးရင္းနဲ ့ေပ်ာ္
ေပ်ာ္ရင္းနဲ ့ၿပံဳး
အရွံဳးမရွိ
အဆံုးထိ ပိတိေတြနဲ ့။

မိခေရ
မင္းသိပါစ
အနိမ့္အျမင့္
ဘ၀ အျဖစ္အပ်က္ေတြရဲ ့ၾကား
မုဆုိးကလည္း သားေကာင္
သားေကာင္ကလည္း မုဆိုး
အျဖစ္ဆိုးႀကီးမေရာက္ခင္
မိခေရ..ရယ္
ညာဏ္ယွင္စဥ္းစား
မင္း မွားမွာစုိးလုိ ့။ ။

”ကိုကိုအတြက္”

ကုိယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ထင္ေနေသာ-ကိုကို
ကိုကို-ကုိယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္မထင္ပါနဲ ့
ကိုယ္ဟာကိုယ္မဟုတ္ဖူး ကိုကို။

ဓါတ္ႀကီးေလးသြယ္
ဓါတ္ငယ္ေလးပါး
တရာ့ႏွစ္ဆယ့္တစ္ စိတ္အျပား
စုေပါင္းအားနဲ ့
လွဳပ္ရွားအေရာင္ေျပာင္း
ေထာင္းေထာင္းေၾက ေရြ ့လွ်ားျခင္းကို
သတၱ၀ါ သုိ ့မဟုတ္ လူ
လူ သုိ ့မဟုတ္ ေယာကၤ်ား
ေယာက်ၤား သုိ ့မဟုတ္ ကိုကို
ကိုကို
ကိုကို လုိ ့
အဆင္ေျပသလုိ ေခၚေနၾကတာပါ။

ကိုကို
ကိုကိုနဲ ့ျမင္ျမင္သမွ်
ျဖစ္-တည္-ပ်က္
ျဖစ္ ျခင္းက ပ်က္
တည္ ျခင္းကလဲ ပ်က္
ပ်က္ ျခင္းကိုယ္၌ကလဲ ပ်က္
တရားစင္စစ္က
ေျပာင္းလြဲ ျဖစ္ပ်က္ျခင္းတခုတည္း
တည္ၿမဲ ေနျခင္းပါ ကိုကို။

ကိုကို သူငယ္ခ်င္း….
ေလာကအေပၚ
ျမတ္စြာေသာဘုရား ေပၚခဲ့ၿပီးၿပီ
ျမတ္တရားဓမၼ ေဖၚျပခဲ့ၿပီးၿပီ
ျမတ္သံဃာအရွင္ေတာ္ျမတ္မ်ား
သတၱ၀ါအမ်ားကို
ေတာ္-တည့္ေနရန္
ရည္သန္ညႊန္ျပ
တရားဓမၼလမ္းေျဖာင့္ျပလုိ ့။

ကိုကို
သက္မဲ့လည္း မတည္
ပ်က္ျခင္းေနာက္ဆံုး
သက္ရွိလည္း မတည္
ပ်က္ျခင္းေနာက္ဆံုး
အဆံုးသတ္ဤသို ့ရွိတယ္ ကိုကို။

ငါ့အိမ္
ငါ့ကား
ငါ့သားမယား
မွတ္ထားပဥာတ္
ကိုယ့္နဲ ့သင့္ျမတ္ခ်ိန္
ပိုင္ထားတာပါ ကိုကို။

ဒီသတၱေလာကထဲ
သမၼာ-မိစၦာ
တရားႏွစ္ျဖာနဲ ့
သြန္သင္ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြ
ေထြေထြလွမ္းဖြယ္
မဂ္လမ္းက်ယ္က်ယ္
နည္းအသြယ္သြယ္ ရွိေနပါလွ်က္
ေဖါက္မထြက္ျဖစ္ရင္
ကုိကုိ ့ အျပစ္သာ ျဖစ္ေတာ့မွာမို ့
လမ္းေတြကို အျပစ္မျမင္
ေဖါက္ထြက္ဖို ့သာျပင္ပါေတာ့ကိုကို။

ငါမပိုင္တဲ့ မနက္ဖန္အတြက္

အူ ၀ဲ နဲ ့
ေပါက္ကြဲငိုေႂကြး
ငါ လူကေလးအျဖစ္
ကမၻာေျမေပၚဆင္းသက္ခဲ့။

ဒီလုိနဲ ့
အသက္ဆုိတာက
ေရြ ့လွ်ားျခင္းအခ်ိန္ေတြနဲ ့လက္တဲြ
မ်ဥ္းၿပိဳင္ေပၚ ကပြဲႏြဲရင္း
တစကၠန္ ့ျခင္း
တႏွစ္ျခင္း
ေႏွးေႏွးနဲ ့ျမန္ျမန္ေျပးလႊားရင္း
အင္း....ခုဆုိ
ေလးဆယ့္ႏွစ္ ၀ါေတာင္ဆိုၿပီးသြားၿပီ။

ေက်နပ္စိတ္ပ်က္စရာ
ေလာကမာယာေတြနဲ ့
ေျပးတန္းလုိက္တန္း
ေမာေမာပန္းပန္းလွဳပ္ရွားရင္း
လူသားမ်ားေကာင္းျခင္းအက်ိဳး
တထမ္းတပိုးေတာ့
လုိအပ္ခ်က္ကန္ေရျပင္ထဲ
ေရတစက္လုိေလာင္းသြန္ပစ္ခ်ခဲ့ဖူးရဲ ့။

ေၾသာ္
သခၤါရနဲ ့ညားရင္း
တေျဖးေျဖးျခင္း
တုိတိုလုိက္ရတဲ့
ထြန္းညိွထားဆဲ
ဖေရာင္းတတိုင္က
ငါ ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနရေပါ့။

ကံၾကမၼာနဲ ့
အနိစၥအတံု ့အလွဲ ့
ဒီ...
ငါခ်စ္တဲ့ ကမၻာႀကီးကို
ႏုတ္မဆက္ခင္
ေလာကကိုအလွဆင္
ေလာကုတၱရာအတြက္
အထုပ္ျပင္ရင္းနဲ ့ေပါ့။

မေသခ်ာတာက
ႏွစ္တရာ့ရွစ္ဆယ္ အသက္ရွည္ျခင္း
ေသခ်ာတာက
အခ်ိန္မေရြး
ဒီကမၻာႀကီးကထြက္ခြါသြားတတ္ရျခင္း
တင္းတင္းရင္းရင္း
အာရံုကိုသတိနဲ ့တဲြဖက္ခ်ည္ေနာင္ထားရင္ေပါ့။

ကိုယ္ေပ်ာက္-----နဲ ့သတ္ပုတ္ျခင္း

ဟိုေန ့တံုးက
ကံၾကမၼာ ပတ္မႀကီးတီးသံ
ငါ့ရင္ဘတ္နံရံကို
ကြဲေလာက္ေအာင္ႀကံေရာ့သလား။

သိလုိက္ပါၿပီ
ကံၾကမၼာက
အဲေမာင္း တီးၿပီးမလာဘူး
လံွထမ္းလာသူကေတာ့
ငါ့ ကိုအနာတရျဖစ္ေစ
ျပဳစားေလရဲ ့။

ေၾကျငာခ်က္ မထုတ္ျပန္တတ္တဲ့
အမိုက္အမဲ
ေလာကဓံကို ေတာ္လွန္ဖုိ ့
”ဘာမွမဟုတ္ဖူး”ဆိုတဲ့ျပဇာတ္
ကိုယ္တေယာက္တည္း
မကတတ္ခဲ့လုိ ့ပါ
ကိုယ္ပဲ ဇာတ္ဆရာဆုိေတာ့
ဘယ္သူ ့ကိုမ်ား
ဇီဇာခ်ဲ ့အျပစ္ဖြဲ ့ရမလဲ။

ငါ့ ေနာက္ေက်ာက
ဓါးဒါဏ္ ဗရပြဟာ
မိတ္ေဆြ အမွတ္မွားခဲ့လုိ ့။

ခက္လုိက္တာက
ေရွ ့တည့္တည့္ကဓါး
စြတ္ေျပး၀င္လာတာေတာင္
ေလတိုးသံမၾကားလုိက္ရဘူး
အ၀ိဇၨာ ၀င္ပူးေနလုိ ့ထင္ပါရဲ ့။

သူငယ္ခ်င္း

သူငယ္ခ်င္း......
က်ီးကန္းဆိုတာကို အမဲနဲ ့တြဲမွတ္ထား
ဟုိေရွ ့ကားမဲက
က်ီးကန္းလုိ အား အားလဲမျမည္ဘူး။

သူငယ္ခ်င္း..ေရ....
ညကုိ အေမွာင္နဲ ့တြဲမွတ္ထား
ေျခာက္မ်က္နာ အလံုပိတ္ထားတဲ့
အခန္းက်င္းက်င္းအတြင္း
ေန ့ခင္းဟာလဲငါ့အတြက္ေမွာင္တယ္။

သူငယ္ခ်င္း
ငါကိုက္စားခဲ့တဲ့ျငဳပ္သီး
တရုတ္ႀကီး
အျဖဴႀ ကီး
ကုလားႀကီး ေရာ
သူတို ့ေျပာတယ္
...စပ္လုိက္တာတဲ့
ဂ်ဴးဘားျပည္က
ထုတ္တဲ့ သၾကား
ဘယ္သူစားစား
တ သေဘာတရားတည္းခ်ိဳတယ္။

အင္း
သူငယ္ခ်င္းေရ
ငါဟာ မင္းမဟုတ္ဘူး
မင္းဟာလဲ ငါမဟုတ္ဘူး
ငါဟာလဲ ငါမဟုတ္ျပန္ဘူး။

သူငယ္ခ်င္းေရ..
က်န္းမာျခင္းေတြ
မင္းနဲ ့လက္ပြန္းတသီးရွိပါေစ။

ေနာက္ဆံုးစကၠန္ ့မေရာက္မွီ

ေႏြတေန ့ရဲ ့တနံနက္
ကိုးနာရီသံ ခ်က္-ခ်က္
ငါ မွန္ၾကည့္ျဖစ္လုိက္တယ္။

အမဲတ၀က္အျဖဴေရာယွက္
ငါ့ဦးေခါင္းထက္က ဆံပင္ေတြျဖစ္ေနပံု။

သြားပြတ္တံကို လွမ္းအယူ
ေသြးမပူလုိ ့လား
ဇရာျငဴစူလုိ ့လား
ငါ့ ခါးၾကားက ေဂ်ာက္ကနဲျမည္
အေျဖာင့္ျပန္ဆန္ ့လုိ ့မရေတာ့ၿပီ။

စကၠန္ ့အဆက္ ဆက္
တခ်က္ခ်က္ျမည္သံ
ေသမင္းေစတမာန္ျဖစ္ေနခဲ့။

မေသခင္စပ္ၾကား
လူသားကမၻာအတြက္
ဘာလုပ္ျဖစ္ၿပီးၿပီလဲ
ဘာလုပ္ေနတာလဲ
ဘာလုပ္အံုမွာလဲ။

ငါ့အသဲ ဟုိက္ထရိုဂ်င္

အျမင့္နန္းေပၚ
သဇင္ သစ္ခြ
ပိေတာက္ ငု၀ါ
အျမင့္ပန္းမာလာေတြထဲက
ရိုးရိုးယဥ္ယဥ္
ယ်ဥ္ယ်ဥ္ရိုးရိုး
ငါ့ ရင္ကိုတိုး၀င္ထိုးေဖါက္
အသဲစုိင္ေရာက္ေအာင္။

ခေရ.....
ျမွားတိုတေခ်ာင္း
ထုတ္ျခင္းခတ္ထုိးေဖါက္သြားလဲ
မင္းအေပၚ ငါ့အတြယ္အတာ
အခ်စ္ျမွားရွည္တေခ်ာင္းက
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲ
ၿငိတြယ္စြဲၿမဲေနတံုးပဲ
မိခေရ.....။

ငါ့ရဲ ့
လည္ေခ်ာင္းအခ်ဳပ္ေထာင္ထဲ
မင္းကိုေတြ ့တဲ့ေန ့ကစ
တမ္းတမ္းတတ
ႏွစ္ရွည္လမ်ားအက်ဥ္းက်ေနတဲ့
စကားစုေတြ
ရင့္က်င့္ထိုးေဖါက္
အခ်ဳပ္ေထာင္အျပင္ေရာက္ေတာ့
ဘာသာေဗဒနဲ ့
ရင္းႏွီးေပါင္းဖက္
မင္းကိုခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း
ေတာ္လဲ သံလုိ
ျမည္ဟီးသြားေပါ့။

ထပ္ဆင့္
ထပ္ဆင့္
ထပ္ဆင့္ျမည္ဟီးတဲ့ဒီအသံ
ေက်ာက္သားနံရံ ကြဲေၾကေလာက္လဲ
ထူးကဲေနတာက
သတၱ၀ါ ဘယ္ကစ
အေျဖရွာမရတဲ့ပုစၦာထက္
မင္းဆီမွာ မီးစိမ္းပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း
အေၾကာင္းျပခ်က္
ဘာလဲ ဆိုတာပို ပိုခက္။

မိခေရ...ရယ္
ငါ့ႏွလံုးသားေတြဟာ
ဆားျဖဴးရင့္စ္ အက္စက္အစားခံရတဲ့
သြပ္စ”ေလးေတြလုိ
တေရြ ့ေရြ ့၀ါးမ်ိဳခံရ
ဟုိက္ထရိုဂ်င္ဘ၀
ဘ၀ပ်က္ၿပီး
အေ၀းကိုလႊင့္ရေတာ့မွလားကြယ္။ ။