တေရြ ့ေရြ ့မွအရွန္အဟုန္သို ့

သဘာ၀ဖြဲ ့စည္းမွဳ
လူ ့အဖြဲ ့အစည္း
ခရီးျခင္းတူ
နည္းျခင္းလဲတူ
ပဠိပကၡတုိက္ပြဲအတူတူပဲေလ။

မေျပာင္းလဲျခင္းမဟုတ္
ေျပာင္းလဲျခင္းသာ သစၥာ
အခုိင္မာဆံုးပဲ။

စစ္တုရင္တပြဲ
ရွဳံးနိပ္သြားလဲ
ဒါ
ထာ၀ရမွမဟုတ္တာ
ၾကည့္ေလ
ပင္လယ္ေရေတြဟာ
တခါက အခုိးအေငြ ့ျဖစ္ဖူးခဲ့။

တကယ္ေတာ့
ေလာကကမာယာမဟုတ္
မာယာကေလာကကို
အေရာင္ခ်ယ္ေန
ခုတ္ဖဲ့ထုဆစ္ေန။

ရာသီတုိင္းအပူေတြနဲ ့
လက္ပြန္းတတည္းရွိတဲ့
ပင္လယ္ေရေအာက္
ေခ်ာ္ရည္ေတြေတာင္
အျပင္းဆံုးေပါက္ကြဲ
အျမင့္ဆံုး ေထာင္တက္တတ္တာပဲ။

အတၱအာသီသမ်ား

ေမာရင္းပန္းရင္း
လွဳိင္းၾကမ္းျခင္းကို
တမ္းရင္းတရင္း
အလင္းမဲ့
လင္းလက္တဲ့ေန ့
ရွင္သန္ရင္းတေရြ ့ေရြ ့။

လက္မေထာင္ရွဳံးနိမ့္
ေအာင္ျမင္ရင္းက်ဆံုး
အေကာင္းဆံုးဆုိတာ
ငါဘာလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ။

နိမ့္ျမင့္ေကြ ့ေကာက္
ဘ၀တလွ်ာက္မွာ
ငိုရီ(ရယ္)လည့္လည္
ခံစားခ်က္နယ္ေပၚ
အရမ္းေပ်ာ္ၿပီးေအာ္မိတယ္။

ေနမင္းေျခကြက္
ေရတြက္ရင္း
သတ္မွတ္ခ်က္နဲ ့
ေန ့ရက္ေတြကအိုမင္းေန။

ဟုိေန ့ကေတြ ့
ဒီေန ့ေမ့ရမလုိ
စကၠန္ ့တိုင္းလုိလုိ
ပ်ိဳ-ၿပိဳ-ပ်က္
ဒါ သခၤ ါရလက္ခ်က္ေလလား။

ေန ့ရက္မ်ားစြာ
ဥတုပူပူ
အေရာင္မတူ
လူထူထူၾကားထဲ
ပံုတူဆြဲရတာ
ထမင္းစားေရေသာက္
ဟုိတေခါက္က
ပံုမတူမူကြဲလုိ ့
မ်က္နာေၾကာတင္းတင္း
လွ်ာေခါက္သံျပင္းျပင္းနဲ ့
ဖက္လဲတကင္းျပဳျခင္းခံခဲ့ရ။

ေန ့တဓူ၀
ရွစ္ေရာင္စံု ခ်ယ္သခံရလုိ ့
ကိုယ္ပုိင္ အာသီသထဲ
အျပာေရာင္ကို
အျဖဴေရာင္နဲ ့ပြတ္တိုက္ရင္း
အညိဳေရာင္
အ၀ါေရာင္ ျဖစ္ျဖစ္သြားခ်င္ရဲ ့
အမည္းေရာင္စိတ္တန္ခိုးက
ႀကိတ္ႀကိတ္ၿပီးလက္သိပ့္ထုိးေတာ့
နီေၾကာင္ေၾကာင္
လက္ေဆာင္ေတြသာရလုိက္တယ္။

တတ္ႏိုင္ပါထူးေလ
ငါက
ေႁမြတေကာင္လုိ
အေရခြံမွ မလဲႏိုင္ေသးတာ
ရတာေလးနဲ ့
ရြာလည္လုိက္အံုးမယ္။


ခရီးသည္ႀကီး ၏ ခရီးသြားအေတြ ့အႀကံဳ။

ေရခဲမွန္စမ်ား

ေတာကစားတတ္တဲ့
မင္းရဲ ့အေသြးအသား
လဲွ ့စားျခင္းေလနီၾကမ္း
ရက္စက္မိုးရမ္းေတြနဲ ့
အၾကင္နာမဲ့စြာ
ငါ့အေပၚ
လူစိတ္ကင္းကင္းနဲ ့ရြာခ်
ႏွလံုးမဲ့လွခ်ည္လား
အသဲမဲ့မိန္းခေလးရယ္။

စပါးႀကီးေႁမြတေကာင္ရဲ့
ညို ့အားအျပည့္မ်က္လံုးမ်ားနဲ ့
ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္
လင္းလက္ေနတဲ့
မင္းမ်က္လံုးေတြေအာက္
ငါ့အတြက္
ေလာကႀကီးအလင္းေပ်ာက္သြားခဲ့။

မင္းရဲ ့
မာယာႏြံရွင္နက္နက္
ငါရုန္းရင္းနစ္ေနခဲ့
မင္းအကိုင္းအခက္အသစ္အတြက္
ငါအေဟာင္းျဖစ္သြားလဲ
အလင္းေပ်ာက္မ်က္လံုးေတြနဲ ့ေငးေမာေနဆဲ
မင္းထားရစ္ခဲ့ပါ
မင္းထြက္ခြါသြားပါ
မင္းစြန္ ့ျပစ္သြားပါ
ေနာင္တဆိုတာ
မင္းအတြက္မွမဟုတ္ေပပဲေလ။

ယႏၱယားဆန္လြန္း
အစြမ္းထက္ျမက္မွဳမ်ိဳးနဲ ့
စကားခၽြန္ခၽြန္ထက္ျမက္မွဳေတြက
ထိရွပြန္းပဲ့လိုက္တာ
ငါ့အသဲ
ငါဘ၀
ေရခဲမွန္တစလုိ
အစိတ္စိတ္အမြမြ
က်ေႂကြကြဲရွလုိက္တာ
ေနာက္တခါအလြမ္းဖုိ ဖို ့
အပိုင္းအစတခ်ိဳ ့ေတာင္
မက်န္ေတာ့ပါဘူးကြယ္။

ခရီးသည္ႀကီးခရီးသြားရင္းခရီးလမ္းေပၚကၾကားခဲ့တာေလးပါ။

ပိေတာက္တခက္နဲ ့ ဆုတ္ခြါခဲ့တဲ့ငါ

ေျမသင္းရနံ ့
ထံုေ၀ျပန္ ့ေစဘို ့
ေႏြဦးမုိးက
မတိုးတတိုးေလး
ဆြတ္ျဖန္းရြာေစြ
ငါေလရယ္ေမာလုိ ့
ပိေတာက္ေတြဆြတ္ခူး
ရႊင္ျမဴးလုိ ့ေပါ့။

စူဠသုဘဒၵါ
ငါမဟုတ္ပါပဲ
ခါခ်ဥ္ေကာင္ေတြ ငါ့မ်က္နာမွာခဲလုိ ့
စြတ္ပဲကိုက္ခဲၾက
မ်က္နာမလွေတာ့ေပမဲ့
သံလွ်က္ဖူးတ၀က္
ပြင့္ခ်ပ္တ၀က္
ေပြ ့ဖက္ရင္းေျပးလႊား
ခ်စ္သူထံပါးဆီကိုေပါ့။

ဒါေပမဲ့ေလ
ခလုပ္မထိ
ဆူးလဲမၿငိပါပဲ
ကံၾကမၼာေဇာက္ထုိးဆြဲလုိ ့
ဟတ္ထုိးလဲခဲ့တာငါ။

ကိုယ့္ထက္ဦးသူက
ကိုယ့္ခ်စ္ဦးသူကို
ပိေတာက္ဦးေတြဆင္လုိ ့
ငါ့ရင္မွာလဲ က်င္လုိ ့။

ေမတၱာျပည့္အသဲနဲ ့
သစၥာၾကယ္ေလးငါ
မင္းရဲ့အက်င္နာ
လရိပ္ေအာက္မွာ
ယာယီခုိမွီခြင့္ရခဲ့
ခုေတာ့ေလ
မ်က္နာေရာင္ဖူး
ပိေတာက္ဦးနဲ ့
ေလးတြဲ ့ေျခလွမ္း
ေသာကလမ္အတုိင္း
အေနာက္ဖက္ကိုဆုတ္ခဲ့ၿပီ။

လမ္းအခြဲမွာ
၀မ္းမနည္းခ်င္ေပမဲ့
ငါက
သက္မဲ့လူသားမဟုတ္ေလေတာ့။


ခရီးသြားရင္း သူငယ္ခ်င္းစကားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္သီကံုးမိတာပါ။

ငါ့ရင္ျပင္ တုန္ဟီး

ေကာင္မေလးေရ .....
မင္းရဲ ့
နီတတႏွင္းဆီေရာင္
ေလးကိုင္းႏုတ္ခမ္းလႊာက
ရုန္းႂကြေရွ ့ရွု
ျဒပ္မဲ့စုမွ်ားတံေတြ
င့ါ ရင္မွာစုခဲစုိက္
မူးမိုက္ေလာက္ေအာင္
ေ၀ဒနာေတြတည္ေစခဲ့။

လက္တဆုပ္ေရၾကည္
တည္ေနပါလုိ ့
ငါမဆုိခ်င္ပါဘူး
လွဳပ္ရွားမွဳနဲ ့တုန္ခါမွဳ
ဂေဟျပဳေနၾကေလေတာ့။

ေကာင္မေလးေရ.....
ငါမပိုင္တဲ့ကံၾကမၼာကို
လာဒ္ထုိးေတာင္းပန္လုိ ့ရရင္
ေရခဲမွန္တခ်ပ္
က်ကြဲသြားသလုိ
ငါ့ ရင္ေတြမကြဲပါရေစနဲ ့ေပါ့။

ခုေတာ့မင္းေျပာခဲ့စကားသံ
အဖန္ဖန္ပဲ့တင္
ငါရင္ျပင္တုန္ဟီး
မီးေတာင္ႀကီးတခုလုိပါပဲကြယ္။

ခရီးသည္ႀကီး၏ ရင္ဘတ္က်ကြဲသံမဟုတ္ရပါ။

တမ္းတမိတဲ့ အၾကည့္ေလးတခ်က္

ခ်စ္ရတဲ့သူေရ
မင္းဟာ
ငါ့ဘ၀မွာ
ေန ့ေန ့ညည
အရိပ္က်ေနပါလားကြယ္။

ငါ
မင္းရဲ ့အေပၚ
စြဲလမ္းမိျခင္းက
ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူျပင္း
အိုးကင္းေပၚက်မိတဲ့
သားတစ္တတံုးလုိ
ခြါမရေလာက္ေအာင္
စဲြမက္ကပ္ၿငိျခင္းမ်ိဳးနဲ ့ေပါ့။

ငါေလ
မင္းအတြက္
မုန္းဖို ့က်ိဳးစားမိတဲ့
စိတ္ကိုေတာင္မုန္းမိတယ္။

မင္းရဲ ့သန္လ်က္ႏုတ္ခမ္းက
အမုန္းခြန္အားေတြနဲ ့
ပစ္ေပါက္လုိက္တဲ့
စကားခ်ြန္ခ်ြန္ဒါးသြားေတြ
ေမတၱာစြမ္းအား
ႀကီးမားလွတဲ့
ငါ့အျပာေရာင္အသဲျပင္
အစီအရီစုိက္၀င္သြားပါေစ
အခ်စ္ဆံုးေပးတဲ့အေမြမို ့
တမလြန္ဘ၀တိုင္
ေထြးပိုက္သိမ္းဆည္းသြားပ့ါမယ္။

ငါ့ရဲ ့
အသဲေ၀ဒနာေတြ
မပြင့္ပဲေႂကြခဲ့ရတယ္
ကံကိုပဲၿငိဳးရမလား
ငါကပဲ အရုပ္ဆိုးလုိ ့လား။

မင္းေလးက
အမ်က္ထြက္လုိ ့
ရက္စက္ရင္ေတာင္
ပါရမီျဖည့္ဖို ့
လည္စင္း၀ံ့သူပါ။

မဆံုးေသးတဲ့
သံသရာတေကြ ့မွာ
ကံႀကံဳလုိ ့မင္းနဲ ့ျပန္ဆံုျဖစ္ရင္
မင္းရဲ ့
အက်င္နာ တစက္
အၾကည့္တခ်က္ရရင္
ျဖည့္ခ်က္ပါရမီ
ျပည့္စံုပါၿပီကြယ္။


ခရီးသြားရင္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ့ရင္ဘတ္က်ကြဲသံေတြေပါ့။

ေဒါင့္မ်ားစြာထဲက ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းအတြက္

မင္းေဒါင့္က မင္းမွန္
အနားမညီတဲ့
ေဒါင့္မွန္ေတြရဲ ့ၾကား
မင္းမွန္ပိုင္ခြင့္ရွိၿပီးသားပါ။

အျဖဴ ကလဲမွန္
အမဲ(မည္း) ကလဲမွန္္
အရွည္ ကလဲမွန္
အတုိ ကလဲမွန္
အပိန္ကလဲမွန္
အ၀ ကလဲမွန္
ပုတ္အဲ့အဲ့အနံ ့ကလဲမွန္
ေမႊးၾကဴႀကိဳင္လွိဳင္တဲ့အနံ ့ကလဲမွန္
ေလာက္ဇူး ကလဲမွန္
ေသးလီ ကလဲမွန္
ကြန္ျဖဴရွပ္ ကလဲမွန္
ပိုက္သဂိုရပ္ ကလဲမွန္
အိုင္းစတိုင္း ကလဲမွန္
ေျဗာင္းဆန္ေအာင္မွန္
ရုန္းရင္း ဆန္ခတ္မွန္ေနၾကားထဲ
ဇာတ္၀င္ခန္းမ်ားစြာနဲ ့
ဇာတ္ဆရာရဲ ့ဇာတ္ကြက္အတုိင္း
တခန္း၀င္တခန္းထြက္
တဇာတ္ၿပီးတဇာတ္က
ေန ့ညေတြ ဟုိး မွာက်န္ခဲ့။ ။

ေနရာေပါင္းမ်ားစြာ
သကၠရာဇ္ေပါင္းမ်ားစြာ
စရိုက္ေပါင္းမ်ားစြာ
ကရင္း ျပရင္း
တရက္ျခင္း အသက္ရွည္
ၾကာလာေတာ့
ကိုယ္ပိုင္စရိုက္
ခလုပ္တိုက္ၿပီးေပ်ာက္ဆံုးခဲ့
ေနာက္ဆံုးေတာ့ နီးရာစရိုက္နဲ ့
အသက္ရွင္ရင္း
ေနထုိင္ရင္း
ႀကီးျပင္းရင္း
-------ရင္း
ဘ၀နဲ ့ရင္းၿပီး
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းေျမတကြက္
၀ယ္ျဖစ္သြားတယ္။ ။

အကိုႀကီး(ကိုေသာင္းဟန္)အားရည္စူးပါ၏။