ေသာႏုတၳိဳရဲ ့အရွံုး

တပ္ဖြဲ ့...........ေရ့ ့ၾကည့္..........
တပ္ဖဲြ ့...........သတိ..
တပ္ဖြဲ ့... ညာ...........ၫိွ။

ကြန္းမန္းသံ
ဆူညံနားထဲ
့ငါ့ဦးေခါင္း(ေဂါင္း)လဲဘယ္ေစာင္း
သတိေကာင္းေကာင္းနဲ ့ၾကည့္မိ
အလုိ ဒုကၡ
မာန အရပ္ကရွည္ရွည္
ပရိယာယ္ လက္နက္ကစံုစံု
မာယာ မ်က္နာကမ်ားမ်ား
ဘ၀င္ ဖိနပ္ျမင့္ျမင့္စီးထား
ငါ ေသာႏုထၳိဳရ္
ဘယ္လုိမ်ား ညာၫွိရပါ့
ဒုကၡ...ဒုကၡ...ဒုကၡ........။


ခရီးသြားရင္း မ်က္လံုးခလုပ္တိုက္မိလုိ ့

မိခေရ

ခေရပန္းကို ခ်စ္တတ္တဲ့
မိခေရ.....ေရ.........။

မင္းက
တခ်ိန္က ရြာရဲ ့အလွဘုရင္မ။

ခုေတာ့
မင္း အသြင္ေျပာင္း
အခ်စ္ေဟာင္းကိုေမ့
အျဖစ္ေဟာင္းကိုေမ့
ေနရာေဟာင္းကိုေမ့
သိပ္ခ်စ္ခဲ့တဲ့
ခေရပန္းကိုေတာင္ေမ့လုိ ့။

ထူးထူးျခားျခား
ဆူးမ်ားတဲ့ႏွင္းဆီကိုမွ
ႏွစ္သက္ခံုမင္
မင္းအသြင္က
ေဆးေရာင္စံုမ်က္နာ
သြားလာပံုေျပာစကား
တခါတံုးက
မိခေရ-မွဟုတ္ရဲ ့လားကြယ္။

လက္ျပႏုတ္ဆက္ သြားပါေတာ့

မိန္းခေလးေရ...
ေလယူရာတိမ္းလုိ ့
အလုိက္သင့္ကေလးယိမ္းေတာ့မွာလား
ရနံ ့ကသင္းသင္း
အသဲေခၽြစကားကတင္းတင္း
ၾကင္နာျခင္းကင္းကင္းနဲ ့
မင္းရက္စက္ေလျခင္းကြယ္။

မိန္းခေလးရယ္
အလွဂုဏ္ဆုိတာေတြနဲ ့ေပါင္းၿပီး
မင္းရင္ဘတ္ကေသြးေတြေတာင္
နထင္ေပၚမွာ
ဖေနာင့္သံျပင္းျပင္း
ဘယ္သူနဲ ့မ်ား
စစ္ခင္းေနသလဲကြယ္။

အပင္ေျပာင္းတတ္တဲ့ မိန္းခေလးေရ
သက္တန္ ့အေရာင္လုိ
ေမွာ္ဆန္တဲ့
မင္းစကားလံုးေတြက
မင္းစားေနၾက
ယုိးဒယား သၾကားလံုးလို
မင္းလွ်ာေပၚမွာ
ေပ်ာ္၀င္ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၿပီေနာ္။

နားလည္ပါၿပီ
မိန္းခေလးရယ္
ရက္စက္တယ္ဆုိတာ
ဒါး(ဓါး)ထမ္းလူသတ္
လက္ၫိုးျဖတ္မွ မဟုတ္တာ
သုဘဒၵာအၿငိဳးနဲ ့
ေသႏုထၳိဳရ္ကိုေတာတိုးေစၿပီး
ဆင္ျဖဴႀကီးရဲ ့အစြယ္
နေဒါင္းသဖြယ္ ပန္ခ်င္တယ္ဆိုတာ
တကယ္မွမဟုတ္တာ
လက္စားေခ်အၫိုးနဲ ့
ရက္စက္ျခင္း
နည္းဗ်ဴဟာတမ်ိဳးပဲမဟုတ္လားကြယ္။

မိန္းခေလးရယ္
ငါ့မွာ
ဆဒၵန္လုိ စြယ္စံုမွမရွိေလေတာ့
အသဲျပင္မွ
ႏွလံုးေသြးနဲ ့ရင္းၿပီး
ျပဳစုယုယ
စုိက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့
အခ်စ္ပင္ေလးေတာ့
အၫႊန္ ့ခ်ိဳးခံရၿပီေပါ့။

ေတာ္ပါေတာ့ မိန္းခေလးရယ္
လက္က်န္အခ်စ္
အသစ္ျပန္ျဖစ္ဖို ့
ဘ၀ေနမၫိုခင္
ျမက္ႏုတ္ေပါင္းသင္
ငါ့အပင္ေလး
လြတ္လပ္စြာ
ရွင္သန္ခြင့္ေပးပါေတာ့။

ႏွစ္လြန္ အခ်စ္ခ်ိဳ

ေမြးကင္းစ
ျပကၡဒိန္က
တရက္ျခင္း ငါ့ဘ၀ကို
ကုတ္ျခစ္လွန္ေလ်ာအံုးမွာလား။

စာမ်က္နာအေဟာင္းက
ဒါဏ္ရာေတြ
အကင္းမွမေသေသး
တျဖည္းျဖည္းစြဲလမ္းခဲ့တဲ့
သံေယာဇဥ္ႀကိဳးအတြက္
ျဖတ္ဖုိ ့ခဲခက္
အနာမက်က္တက်က္နဲ ့
အခ်ိဳးအဖတ္ေတြေတာင္မခြါရဲဘူးကြယ္။

ခံစားတတ္လြန္းတဲ့
ေ၀ငွတတ္လြန္းတဲ့
ငါ့အသဲျပင္ကို
ထီးတင္ဘုရင္လုပ္
တခႏၶာလံုးကိုအုပ္ခ်ဳပ္
ငါ့မွာကမင္းရဲ ့
အခ်စ္ကၽြန္သေဘာက္ျဖစ္လုိ ့ကြယ္။

ခ်စ္သူေရ...
ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကေတာင္
ငါ့ကိုျပက္လံုးေကာင္းတဲ့
လူရႊင္ေတာ္တေယာက္လုိ
ဟားတုိက္ရယ္ေမာ
ငါ ကိုကမင္းရဲ ့မာယာေတာမွာ
ခရီးသြားခဲ့တာၾကာၿပီေလ။

ငါေလ
မၾကာခဏ
ကိုမင္းေအာင္လုိ
အသဲႏြမ္းေခၚသံနဲ ့
အထီးက်န္ဆန္ဆန္
အလြမ္းေငြေသာင္ယံမွာ
ႏွစ္ပါးသြားကရတာမ်ားၿပီကြယ္။

မင္းဆီမွာက
ကရုဏာဆုိတာ
လမိုက္ည ဆယ့္ႏွစ္ဗဟိုမွာ
မဟူရာေက်ာက္တပြင့္
အရွာခက္သလုိ
အဲဒီအျဖစ္ထက္
ညကပိုနက္ေနပါလားကြယ္။

ကိုႏ်ဴတန္ရဲ ့
သက္ေရာက္မွဳ
တန္ျပန္သက္ေရာက္မွဳတရား
ဘယ္ေနရာမွမ်ား
အိပ္ေမာက်ေနသလဲကြယ္
ငါ့မွာက သက္ေရာက္လုိက္ရတာ
ရင္ခြင္မွာေတာင္ဗလာျဖစ္လုလု။

မင္းရဲ ့
ေသာႏုတၳိဳရဲ ့ျမွားသြားတလက္လုိ
ရန္လုိစူးရွတဲ့စကားေတြၾကား
ေပ်ာ္ရင္းပါးရင္း
မင္းအခ်စ္ကိုေတာင့္တ
ေၾကာင့္ၾကလုိက္ရတာ
၀ါဆုိမိုးသဲသဲ
ငါ့ရင္မွာရြာမစဲပဲ။

ယုယုယယယနဲ ့
ခ်စ္ခဲ့တဲ့ မင္းအေပၚ
ငါ့အျပစ္ကိုတူးေဖၚၿပီး
ကြတ္မ်က္ဖို ့ႀကိဳးစား
မင္းရဲ ့ရက္စက္တဲ့
ႏွလံုးသားၿမိဳ ့ေတာ္မွာ
င့ါကို
ဗ်တ္၀ိ လုိစေတးေတာ့မွာလား။

အခ်စ္ကိုရွာေဖြရင္း
အမုန္းတံတုိင္းကို
ေက်ာ္၀င္မိသူ
အခ်စ္စြန္ ့စားေရးမား
ငါ့အားသတ္ပါေလ
ငါ့စိတ္ထားေတြက
တေရြးသားမေလ်ာ့
မင္းကိုခ်စ္ၿမဲခ်စ္လွ်က္ေပါ့ကြယ္။


ခရီးသြားအေတြ ့အႀကံဳတခု ျပန္လည္ထုဆစ္ ေရးျခစ္မိျခင္းပါ။

တေရြ ့ေရြ ့မွအရွန္အဟုန္သို ့

သဘာ၀ဖြဲ ့စည္းမွဳ
လူ ့အဖြဲ ့အစည္း
ခရီးျခင္းတူ
နည္းျခင္းလဲတူ
ပဠိပကၡတုိက္ပြဲအတူတူပဲေလ။

မေျပာင္းလဲျခင္းမဟုတ္
ေျပာင္းလဲျခင္းသာ သစၥာ
အခုိင္မာဆံုးပဲ။

စစ္တုရင္တပြဲ
ရွဳံးနိပ္သြားလဲ
ဒါ
ထာ၀ရမွမဟုတ္တာ
ၾကည့္ေလ
ပင္လယ္ေရေတြဟာ
တခါက အခုိးအေငြ ့ျဖစ္ဖူးခဲ့။

တကယ္ေတာ့
ေလာကကမာယာမဟုတ္
မာယာကေလာကကို
အေရာင္ခ်ယ္ေန
ခုတ္ဖဲ့ထုဆစ္ေန။

ရာသီတုိင္းအပူေတြနဲ ့
လက္ပြန္းတတည္းရွိတဲ့
ပင္လယ္ေရေအာက္
ေခ်ာ္ရည္ေတြေတာင္
အျပင္းဆံုးေပါက္ကြဲ
အျမင့္ဆံုး ေထာင္တက္တတ္တာပဲ။

အတၱအာသီသမ်ား

ေမာရင္းပန္းရင္း
လွဳိင္းၾကမ္းျခင္းကို
တမ္းရင္းတရင္း
အလင္းမဲ့
လင္းလက္တဲ့ေန ့
ရွင္သန္ရင္းတေရြ ့ေရြ ့။

လက္မေထာင္ရွဳံးနိမ့္
ေအာင္ျမင္ရင္းက်ဆံုး
အေကာင္းဆံုးဆုိတာ
ငါဘာလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ။

နိမ့္ျမင့္ေကြ ့ေကာက္
ဘ၀တလွ်ာက္မွာ
ငိုရီ(ရယ္)လည့္လည္
ခံစားခ်က္နယ္ေပၚ
အရမ္းေပ်ာ္ၿပီးေအာ္မိတယ္။

ေနမင္းေျခကြက္
ေရတြက္ရင္း
သတ္မွတ္ခ်က္နဲ ့
ေန ့ရက္ေတြကအိုမင္းေန။

ဟုိေန ့ကေတြ ့
ဒီေန ့ေမ့ရမလုိ
စကၠန္ ့တိုင္းလုိလုိ
ပ်ိဳ-ၿပိဳ-ပ်က္
ဒါ သခၤ ါရလက္ခ်က္ေလလား။

ေန ့ရက္မ်ားစြာ
ဥတုပူပူ
အေရာင္မတူ
လူထူထူၾကားထဲ
ပံုတူဆြဲရတာ
ထမင္းစားေရေသာက္
ဟုိတေခါက္က
ပံုမတူမူကြဲလုိ ့
မ်က္နာေၾကာတင္းတင္း
လွ်ာေခါက္သံျပင္းျပင္းနဲ ့
ဖက္လဲတကင္းျပဳျခင္းခံခဲ့ရ။

ေန ့တဓူ၀
ရွစ္ေရာင္စံု ခ်ယ္သခံရလုိ ့
ကိုယ္ပုိင္ အာသီသထဲ
အျပာေရာင္ကို
အျဖဴေရာင္နဲ ့ပြတ္တိုက္ရင္း
အညိဳေရာင္
အ၀ါေရာင္ ျဖစ္ျဖစ္သြားခ်င္ရဲ ့
အမည္းေရာင္စိတ္တန္ခိုးက
ႀကိတ္ႀကိတ္ၿပီးလက္သိပ့္ထုိးေတာ့
နီေၾကာင္ေၾကာင္
လက္ေဆာင္ေတြသာရလုိက္တယ္။

တတ္ႏိုင္ပါထူးေလ
ငါက
ေႁမြတေကာင္လုိ
အေရခြံမွ မလဲႏိုင္ေသးတာ
ရတာေလးနဲ ့
ရြာလည္လုိက္အံုးမယ္။


ခရီးသည္ႀကီး ၏ ခရီးသြားအေတြ ့အႀကံဳ။

ေရခဲမွန္စမ်ား

ေတာကစားတတ္တဲ့
မင္းရဲ ့အေသြးအသား
လဲွ ့စားျခင္းေလနီၾကမ္း
ရက္စက္မိုးရမ္းေတြနဲ ့
အၾကင္နာမဲ့စြာ
ငါ့အေပၚ
လူစိတ္ကင္းကင္းနဲ ့ရြာခ်
ႏွလံုးမဲ့လွခ်ည္လား
အသဲမဲ့မိန္းခေလးရယ္။

စပါးႀကီးေႁမြတေကာင္ရဲ့
ညို ့အားအျပည့္မ်က္လံုးမ်ားနဲ ့
ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္
လင္းလက္ေနတဲ့
မင္းမ်က္လံုးေတြေအာက္
ငါ့အတြက္
ေလာကႀကီးအလင္းေပ်ာက္သြားခဲ့။

မင္းရဲ ့
မာယာႏြံရွင္နက္နက္
ငါရုန္းရင္းနစ္ေနခဲ့
မင္းအကိုင္းအခက္အသစ္အတြက္
ငါအေဟာင္းျဖစ္သြားလဲ
အလင္းေပ်ာက္မ်က္လံုးေတြနဲ ့ေငးေမာေနဆဲ
မင္းထားရစ္ခဲ့ပါ
မင္းထြက္ခြါသြားပါ
မင္းစြန္ ့ျပစ္သြားပါ
ေနာင္တဆိုတာ
မင္းအတြက္မွမဟုတ္ေပပဲေလ။

ယႏၱယားဆန္လြန္း
အစြမ္းထက္ျမက္မွဳမ်ိဳးနဲ ့
စကားခၽြန္ခၽြန္ထက္ျမက္မွဳေတြက
ထိရွပြန္းပဲ့လိုက္တာ
ငါ့အသဲ
ငါဘ၀
ေရခဲမွန္တစလုိ
အစိတ္စိတ္အမြမြ
က်ေႂကြကြဲရွလုိက္တာ
ေနာက္တခါအလြမ္းဖုိ ဖို ့
အပိုင္းအစတခ်ိဳ ့ေတာင္
မက်န္ေတာ့ပါဘူးကြယ္။

ခရီးသည္ႀကီးခရီးသြားရင္းခရီးလမ္းေပၚကၾကားခဲ့တာေလးပါ။