ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ေရႊေရာင္ညေနခင္း

ဆည္းဆာေရႊအုိ
ေတးဆုိႏုတ္ဆက္
ေပြ ့ဖက္တုိ ့ထိ
ႏူးအိတဲ့ေလညင္း
ရနံ ့သင္းသင္းေဆာင္လာတယ္။

ေဆာင္းပ်ိဳေလႏု
ကယုကယင္
ေရႊရင္လွဳပ္ခတ္
ယိမ္းကတတ္တဲ့စပါးခင္း
ေရႊအဆင္းနဲ ့တေမ်ာ္တေခၚ
အနာဂါတ္ကိုေမ်ာ္ေနေလရဲ ့။

ၾကြရြေျခလွမ္း
ရြလယ္လမ္းက
ေအးခ်မ္းတဲ့မ်က္နာ
သာယာတဲ့အသံနဲ ့
ဒို ့ရြာေရွ ့ဖ်ား
ၿငိမ့္ညံညံေပၚလာ
ကမ္းနားစပ္မွာေရခပ္ဆင္းၾက
ယမင္းပ်ိဳတေတြ
သီခ်င္းဆုိရင္းေပ်ာ္ရႊင္ေန။

ရြာအလွသာယာစြ
ကမၻာအလွေအးျမေပါ့
ဒို ့ရြာအဆင္းျမျမက္ခင္းနဲ ့
ေရႊ၀င္းေရႊအိုေတးဆိုတသင္း
ေပ်ာ္ရင္းလွဳပ္ရွား
တအားသစ္နဲ ့ရြာေျမကို
သာေစရာမွကမၻာလွေအာင္
စြမ္းေဆာင္ေန။

စကၠန္ ့အမွ်ပူမိျခင္း

မီးကိုထိ-ရွိ
ပူမိၿပီဗ်ိဳ ့။



ခရီးသြားရင္း မျမင္ရတဲ့ မီး ေလာင္ေနသူတခ်ိဳ ့ေတြ ့မိလုိ ့ပါ။

အာကာသမဲ့ပ်ံသန္းေနမိျခင္း

တဏွာဆုိတဲ့အိမ္ထဲ
အ၀ိဇၹာလက္တြဲရင္း
အတၱအခ်ိဳ ့နဲ ့မာနေရာစပ္
ေလာဘေတြကို
တခြက္ၿပီးတခြက္မ်ိဳခ်
ေဒါသအျမည္းကိုေကာက္စား
မူးရစ္ျခင္းနဲ ့ေ၀၀ါး
မွားလားမွန္လား
ငါ စဥ္းစားရင္း
ဥပေဒရဲ ့အျပင္ဖက္
ထြက္ထြက္သြားမိ
ငါ .........ေတြ ့လုိက္
ငါ .....ေပ်ာက္လုိက္
ငါ .....ျပန္ေတြ ့လုိက္
ငါနဲ ့ငါၾကား
ဗ်ာမ်ားေနေသာငါ။

ဒီလုိနဲ ့
ေနမင္းရဲ ့ေျခရာေတြေရတြက္
ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းေတြကမၾကာခဏျဖစ္။

ဒါေပမဲ့
အဆံုးမဲ့ေကာင္းကင္ထဲ
ၾကယ္ငွက္ေတြကပ်ံသန္းေနဆဲပဲ
သကၠရာဇ္ေတြက
ကိုယ့္ပန္းတုိင္ကိုယ္၀င္ၾက။

ငါေသာ္မွ.သတိကပ္
ဥာဏ္ျဖတ္လုိက္မွ
ခုႏွစ္ဆယ္ဆိုတဲ့တြင္းထဲ
ပါးေရနားေရတဲြ
က်ိဳးတုိးက်ဲတဲသြားေတြနဲ ့
ေတာင္ေ၀ွးဆြဲရင္းက်လုိ ့
တလွမ္းကိုႏွစ္ခါျပန္လွမ္း
တရားစခန္းသြားရင္ေကာင္းမလား
အဆံုးစမဲ့ေကာင္းကင္ကေတာက္ပဆဲ
ၾကယ္ငွက္ေတြကလြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းေနဆဲ။


ခရီးသြားေဖၚတခ်ိဳ ့အေၾကာင္းေလးပါ။
(အေတြးသစ္မဂၢဇင္း တြင္ေဖၚျပၿပီးျဖစ္ပါသည္)

ေကာက္ေကြ ့စြာေျဖာင့္တန္းေနမိျခင္း

အေမ
ကၽြန္ေတာ္ေလ
အေရာင္မဲ့စြာ၊ လင္းလက္ခ်င္ေပမဲ့
ၾကိဳးရွုပ္ရင္း
ေကာက္ေကြ ့စြာေျဖာင့္တန္းေနမိတယ္အေမ။


"ခရီးသြားရင္းေတြ ့မိလုိ ့ပါ"

ေျမသင္းနံ ့ပန္းခ်ီကားထဲမွာ

မိုးေကာင္းကင္
ေရႊရင္ခြင္မွ
ပြင့္အံေျပက်
ေရႊအိုအလွနဲ ့
ၾကြၾကြရြရြ
ခ်ယ္ဆင္သလွ်က္
အလွပန္းခ်ီ
မမွီဘယ္ေဆး
သာေအး တို ့ယာခင္းေပၚမွာ။

ရြံ ့ညြန္ႏြံခြက္
ေနာက္ေခ်းဗြက္
ရြာ့က်က္သေရေဆာင္
မဲခ်ိတ္ေမွာင္။

ေက်းလက္ရြာသား၊ လယ္လုပ္သား
ေျမရဲ ့သမီးသား
ေမြးဖြါးဆင္းသက္
သူတို ့ေျခလက္
ေျပာင္လက္သမန္းဆီ
ေျမဆီလိမ္းျခယ္
ေျမဆီရနံ ့သင္း
ေျမဆီတ၀င္း၀င္း
ဆင္းရဲတြင္းထဲက
ရုန္းကန္ရဘ၀---လွပ
မလံုတလံုခေမာက္
ေနျခည္ေဖါက္ျဖာ
ငါ့ မ်က္နာမွာ
ညိုတကြက္ေၾကးနီစက္နဲ ့
ေဆးပန္းခ်ီျဖစ္ခဲ့။

ေယာက္မ......ေရ
ေယာက္ဖ......ေရ
လာေဟ့ဆူညံ
လယ္ကြင္းလွ်ံေအာင္
လြင့္ဖိတ္ျမဴးၾကြ
ေတးအလွနဲ ့
ပ်ိဳးထမ္းပ်ိဳးသယ္
အရြယ္ရယ္စံု
သာေအးတုိ ့ယာခင္း။

ပ်ိဳးစပါး ဘယ္လက္
ညာျဖင့္ခြဲသင္
သံုး-ေလး-ပင္
စုိက္ခ်ေျမႏံုး
ေျမွာ့-တရံုးရံုး။ ။

အမွတ္တမဲ့သုိ ့မဟုတ္ ၾကိဳးရွုပ္

ဟုိလူ
ကိုဖိုးတုတ္
ခေလးတအုပ္နဲ ့
ၾကိဳးရွုပ္ရင္း တလွဳပ္လွဳပ္
ဒါနဲ ့
မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္။


ခရီးသြားရင္းေတြ ့ခဲ့ရတဲ့ ကိုဖိုးတုတ္ အေၾကာင္းေလးပါ။

အျဖည့္ခံ

၀င္းမြတ္ျဖဴစင္
လြင္လြင္ေက်ာ့ေက်ာ့
ေခါင္းေမာ့မာန္တင္း
လည္စင္းတင္းမာန္
မီးၿမိဳက္ခံ
အလ်ံမီးေတာက္
ေခ်ေတာက္ေအာက္မွာ
အရည္ေပ်ာ္က်-က်ပါေစေလ
ေပးဆပ္ပါ့မယ္။

အေမွာင္ပယ္ခြင္း
အလင္းေပးေ၀
မွ်ေ၀သံုးေလာ့
ရႊင္ၿပံဳးေလာ့။